Nooit meer bij ons eten
Nooit meer een kopje thee
Nooit meer samen naar het bos
Nooit meer samen spelletjes doen
Nooit meer samen de slappe lach
Lieve Opa
Waar ben je nou?
Bent u nu een sterretje
of toch een engeltje
Ik wil u nooit vergeten
Dag lieve opa
Ik mis je zo!
— ingezonden door Kristel
Rozen als afscheid
rozen vol rouw
Rozen vol liefde
enkel voor jou
Zorgvuldig uitgekozen
als blijk van dank
voor jouw bestaan
waarin wij een eindje
mee mochten gaan
— ingezonden door Gerarda Willems
De lege plek doet pijn
maar het is goed te ervaren
dat vrienden er gewoon zijn
toen ze werkelijk nodig waren
— ingezonden door Gerarda Willems
Een jaar zonder jou
dit jaar bestond uit zoveel dagen
Zoveel uren van verdriet
dit jaar was haast niet te verdragen
want jij, jij was er niet
Omdat we zoveel van je houden
doet dat missen zo ontzettend pijn
Maar dat we jou vergeten zouden
zou voor ons onmogelijk zijn!
Deze Kerst zal er aan de hemel
een nieuwe ster voor ons staan
Zo klein, zo schitterend
en zo ver bij ons vandaan
Maar dichtbij lijkt zij
als ze haar stralen stralen laat
stralen zal zij op onze harten
als het eventjes niet meer gaat
Dan kijkt zij liefdevol op ons neer
en fluistert zacht, ik heb het goed
en dan... dan gaat het weer
zo geeft zij ons weer moed
— Heidi den Dopper
Mijn moeder is een foto aan de wand
Zo kijkt ze mij al jaren ernstig aan
En vaak blijf ik daar even stil bij staan
En neem haar beeltenis voorzichtig in mijn
hand
Ik ken haar niet, heb haar ook nooit gekend
Zij heeft mij gedragen en uit haar ben ik
geboren
Maar voor ik het besefte heb ik haar weer
verloren
En dat is een gemis dat levenslang niet went
Mijn kinderen
wiegde zij niet in haar armen
En ik heb nooit geweten of ze voor mij liedjes
zong
En in mijn ogen blijft ze eeuwig jong
Had ik maar een herinnering waar ik me aan
warmen kon.....
— ingezonden door Mieke van Mierlo
Sterretjes zijn gaatjes in het heelal
waardoor je spatjes paradijs ziet
aan dit sprookje klampen wij onze hoop
want misschien ben je wel
minder dood dan wij denken
en kijk je door een gaatje
zorgzaam naar beneden
— Hans Bartels; ingezonden door Carool Perrée
Je hebt niet geweten
toen je werd geboren
Je hebt niet geweten
toen je bent gegaan
Daar tussenin heb je veels te veel geweten
dat mag je nu vergeten
Het hoeft niet meer
— Ineke
Ik zal nooit meer MOEDER zeggen
zal haar nooit meer zien
De telefoon... ik, domme dwaas, denk:
"met MOEDER wel, misschien!"
Maar voorbij zijn al die jaren
dat zij er was, voor ons, voor mij
Ook de kinderen missen Oma
alles gaat te snel voorbij
Het valt niet mee om steeds te weten
dat zij er niet meer is
Nu pas merk ik, nooit geweten
hoe belangrijk MOEDER is
— ingezonden door Irene Knappers
Niet alles is voorbij
Je blijft bij ons
Door wie je was en wat je zei
En wat je voor ons hebt betekend
— ingezonden door Mildred van Dun
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
Als straks de zon toch weer zal schijnen
en hoog boven aan de hemel staat
dan weet ik dat er met die stralen
een glimlach naar beneden daalt
Nu kun je over ons waken
eens zullen we weer samen zijn
tot dan moeten wij hier verder leven
maar zal je steeds in mijn gedachten zijn
— Dorien Verhagen-van Engeland
Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
de tijd was gekomen
een onmogelijke strijd
zomaar ineens
kon zijn hart het niet aan
zomaar ineens
is hij bij ons vandaan
zoveel vragen
tollend in ons hoofd
zoveel dingen
wat jij had beloofd
helaas was de tijd gekomen
— Elycia
Een hand die zwaaide als we gingen
en nog vele mooie dingen
worden nu herinneringen
Juist omdat jij anders bent
genoot je van elk fijn moment
We hebben je op handen gedragen
met alle liefde omringd
je bewonderd en aanbeden
en als het moest voor jou gestreden
Als de zon hebben we jou gekoesterd
smart en leed voor jou geweerd
We willen je rust gunnen
al is er droefheid in ons hart
Eens zien we elkaar weer
bij onze lieve Heer
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Daar ben je dan
hoog en ver
je straalt heel mooi
je bent een ster
maar je bent meer
je bent een broer, een oom
en een dierbaar persoon
de liefde van je zus
zo groot, zo fijn
is verwarmend als een kus
en dat zal altijd zo zijn
— Monique Versteegh