Overlijdensgedicht: ‘Daar ben je dan hoog en ver’
Daar ben je dan
hoog en ver
je straalt heel mooi
je bent een ster
maar je bent meer
je bent een broer, een oom
en een dierbaar persoon
de liefde van je zus
zo groot, zo fijn
is verwarmend als een kus
en dat zal altijd zo zijn
— Monique Versteegh
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
God keek rond in zijn tuin
en zag een lege plaats
Toen keek Hij neer op onze aarde
en zag jouw moe gelaat
Hij deed Zijn armen om je heen
en nam je mee om uit te rusten
Gods tuin moet wel prachtig zijn
Hij neemt alleen de besten
Gisteren aan je graf
je koude zwarte steen
mocht ik weer zoals voorheen
jouw woorden proeven
mocht ik weer je geest hervinden
in de vrede en de rust
die met zonlicht op mijn ogen scheen
jouw warmte diep
diep in alle vezels doordrongen
een vrede eindeloos volmaakt
het was alsof rond jou en mij
alle engelen zongen
Jij mijn kind....
Jij mijn kind
door mij bemind
werd weggebracht
nog voor je het daglicht zag
Jij mijn kind
toen nog zo dichtbij
nu zover weg
maar wie weet waar?
Jij mijn kind
dat nooit zal weten
wat jij voor mij ooit hebt betekend
wat ze je hebben aangedaan
Jij mijn kind
dat ik heb gedragen
zal ik nimmer wederzien
zal ik nimmer kunnen beminnen
— ingezonden door Olivia
Een klein engeltje
met zwarte kraaloogjes
kijkt vanuit de wolken naar beneden
en als hij ziet hoe zijn ouders zijn broertje
kust
is hij heel tevreden