Overlijdensgedicht: ‘Nooit hoor ik meer je fluitje’
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Een jaar alweer voorbij
het was als gisteren zo nabij
de herinnering aan jou die blijft
toch gaat ons leven door
maar wij vragen nog steeds
Waarom.... Waarvoor?
Een man om op te bouwen
Een man die je alles gunt
Een man om te vertrouwen
Een man bij wie je huilen kunt
Een man die je steunt
Al was het nog zo zwaar
Zo'n man was Jan
Hij stond altijd voor ons klaar
Niet te begrijpen, niet te bevatten
We hebben pas nog fijn gepraat
Het noodlot lijkt niet in te schatten
Wat is het toch snel te laat
— Rolf Captijn
Pluk de dag
geniet van het leven
morgen lijkt dichtbij
morgen is nog ver
morgen is het misschien voorbij
Pluk de dag
geniet van het leven
gisteren was een cadeau
gisteren was een herinnering
Pluk de dag
geniet van het leven
vandaag moet het gebeuren
geef die zoen, maak dat compliment
geniet met volle teugen
zorg dat je gelukkig bent
Geniet van alles wat het leven biedt
want al denk je dat morgen
je wordt gegeven
zeker weten doe je het niet
— ingezonden door Sophie Danneels