Overlijdensgedicht: ‘Niet alles is voorbij’

Stil van verdriet zijn wij
beseffend dat het leven
een wonder is

Nu wil ik nergens meer aan denken
Dan aan dit ene: God is mij nabij
Ik zie Zijn hand vol liefde naar mij wenken:
"Kom maar, Mijn kind, en rust maar uit bij Mij"

Met een lach en altijd vrolijk
liep jij door ons huisje heen
Door jouw onvermoeibare optimisme
bracht jij vreugde bij iedereen
Het is dan ook een hard gelag
nu jij hier niet meer bij ons bent
Jij blijft leven in onze gedachten
zoals wij jou hebben gekend

Zo machtig is de schoonheid
van een bloem

die reikt naar de zon
al is het maar voor één dag

zo kort
zo teer

en toch zoveel kracht