Overlijdensgedicht: ‘Niet alles is voorbij’

Een enkel woord
Een klein gebaar
Houd je op de been
Je voelt je een moment
Niet meer zo alleen
Je weet dat je verder moet
Papa heeft er voor gestreden
Maar het gevoel van zekerheid
Het lijkt zo lang geleden

Als de trom is stil gevallen
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat

Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken

Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen

We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten

Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden

Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor

Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest

We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan

Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen

— Emily de Ruiter

Onze donkere periode is door zonneschijn
verlicht
Met de geboorte van onze zoon en ons broertje
zijn wij weer op een gelukkige toekomst
gericht

— ingezonden door Anja Atema