Overlijdensgedichten

Blijf geloven in een toekomst
ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
in je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
en in normen en fatsoen
Blijf geloven in de vrede
en een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
die zich voor jou heeft ingezet

Blijf geloven in het wonder
dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
en in de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
ook voor jou wat over heeft
Blijf geloven in de liefde
alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
en het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
eenmaal samen zullen gaan

Light one candle, take my hand
Move closer to each other
All who want to smile again
In this blessed time of year
With your sorrow and tears
Come together to remember
And to light one candle

The light is for
strenght to face
The pain welled up inside
The light reminds us of shattered dreams
Not to be denied
The light is for courage to becon
Others to our side
For every tear we've cried....
We light one candle

We all know the
reason
That we value so this flame
It's a commitment to each other
To remember every name
And a promise made
That in our hearts forever they'll remain
Out of love we came
To light one candle

De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest

Ik heb een vrouw gekend
O, wat was zij sterk
Altijd was zij bezig
Altijd aan het werk

Ze was bijna 5 jaar alleen
Maar zette kranig door
En wat er ook gebeurde
Haar familie ging voor

Ik heb een vrouw gekend
Die vol vuur en liefde zat
En ondanks al haar zorgen
Haar mensen nooit vergat

Haar familie was haar leven
En al stond zij dan alleen
Of was het soms heel moeilijk
Zij sloeg er zich doorheen

Ik heb een vrouw gekend
Die klaar stond voor een ander
Die ook zo dikwijls zei:
Wees goed toch voor elkander

Van haar kleinkinderen
Genoot zij met volle teugen
Haar liefde en zorgzaamheid
Zal ons altijd blijven heugen

Ik heb een vrouw gekend
Die ik nooit meer zal vergeten
Hoe dat dan toch wel kan?
't Was moeder, moet je weten

Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar één paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen

Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield

Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield

Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken

Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had

Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...

— Hans Andreus

Mijn vriend en ik, wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want waar mijn vriend naar toe gaat
Daar kom ik net vandaan
En waar mijn vriend vandaan komt
Daarheen moet ik nog gaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Mijn vriend en ik,
wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want als mijn vriend zich uitkleedt
Dan kleed ik mij aan
Waaraan ik nog beginnen moet
Dat heeft hij allang gedaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Denk niet dat ik
mijn vriend niet zie
Ik kom hem telkens tegen
Maar daar wáár ik mijn vriend ontmoet
Daar scheiden onze wegen
Tussen het weerzien en het afscheid
Tot gauw mijn vriend, ik moet nu gaan
Tot gauw mijn vriend, ik kom er aan
Al kunnen we niet samen gaan
Ik kan niet zonder jou bestaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Jij bent de zon en ik de maan

— Liselore Gerritsen; ingezonden door San Nevelsteen

Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je

— M'loes

God looked around His garden
and He found an empty place
He then looked down upon this earth
and saw your tired face
He put His arms around you
and lifted you to rest
Gods garden must be beautiful
He always takes the best
He knew that you were suffering
He knew you were in pain
He also knew in Heaven
you would never hurt again
He saw the road was getting rough
and the hill harder to climb
So, He closed your weary eyelids
and whispered "Peace Be Thine"
It broke my heart to lose you
but you didn't go alone
For part of me went with you
the day He called you home
If tears could build a staircase
and memories a lane
I'd walk all the way to heaven
and bring you home again

Beland in een fuik van gevoelens en gedachten
opgekropte jaloezie en haat
Toch kon niemand verwachten
dat je het levenslied niet meer verstaat
Doof en blind voor je eigen kunnen
groeide de leegte in jou elke dag
Niet in staat je leven nog te runnen
gaf je je over aan de onmacht om jezelf lief te
hebben
en niet meer te genieten van je gulle lach

Je bemerkte dat
geen enkele aardse bezigheid
je nog voldoening bracht
De weg in het leven kwijt
en niets dat de pijn voor je verzacht
Het was voor jou onmogelijk de cirkel door te
breken
en je koos heel bewust
om de weken die jaren leken
niet met nog een dag te verlengen
maar op zoek te gaan naar eeuwige rust

Ondanks dat ik je
beslissing respecteer
is het niet eenvoudig je los te laten
Vaak beluister ik keer op keer
je muziek en krijg ik in de gaten
dat het in mij brandt van verlangen
om je stem nog eens te horen
Iedereen heeft geprobeerd je gedachten te
vangen
maar ik weet nu dat dit onmogelijk was
omdat jijzelf niet eens in staat was dit aan te
boren

Stilletjes hopend
op de dood
want de levensangst werd te groot
Lieverd, nu ben je verlost
verlost van het leven en in eeuwigheid verbonden met je zielsverwant
Hoewel het leven je zoveel moeite heeft gekost
was je zoveel meer dan je zelf kon voelen
Het wachten is voorbij
rust zacht, je hebt mijn zegen
Hopelijk komen wij elkaar ooit weer tegen...

Afscheid

Eig'lijk ben ik wel tevreden
'k Heb me niet zo vaak vergist
Huil dus om geen and're reden
Dan dat je me mist

Als de ster die valt je toewenkt
Ben ik bij je in je hoofd
Elke keer dat je aan mij denkt
Dat heb ik toen beloofd

Mag ik die paar laatste dagen
Daar zijn, waar ook jullie zijn
Samen zal de grens vervagen
Tussen waar en schijn

Laat de kinderen erbij zijn
Echt bij alles wat gebeurt
Dan is het of wij weer wij zijn
En niet zo verscheurd

Kom gerust met alle honden
Schilder bloemen op m'n kist
Deel je tranen en je wonden
Niets wordt uitgewist

Doe alsof 'k er zelf nog bij was
Zeg me wat 'k het liefste hoor
Denk aan hoe je steeds bij mij was
Ga zo met me door

Draag me zelf, al kan het zwaar zijn
Laat me dan ook niet alleen
Doe gewoon, dan zal het waar zijn
Ik blijf om je heen

Ga maar veel en lekker eten
Maak geen heilige van mij
Je hoeft geen dingen te vergeten
'k Blijf er altijd bij

Zing mijn liedjes, denk aan dagen
Dat de zon over ons scheen
Dan is alles te verdragen
Ik blijf om je heen

Eig'lijk ben ik heel tevreden
Als ik alles samenvat
Alles had een echte reden
'k Heb jullie toch gehad
'k Heb jullie toch gehad

— Coot van Doesburgh

Waarom, waarom nou uitgerekend jij
Zonder woorden, zonder afscheid,
zomaar ineens voorbij
In de bloei van je leven ben je van ons weggegaan
Woorden schieten te kort
we hebben zoveel nog niet gedaan
De dood kwam als een dief in de nacht
en heeft niet op de geboorte van je kleinkinderen gewacht
Wat had ik jou graag opa zien worden, maar
nee
De dood kon niet wachten en nam jou gewoon
mee
Zonder pardon, zonder reden, zonder antwoord
Al jouw en onze toekomstdromen compleet
verstoord
Je stond midden in het leven, nog zo vol
vreugde
De geboorte, nieuw leven is waar jij je op
verheugde
Je was nog helemaal niet klaar om weg te gaan
Zoveel dingen blijven ongedaan
Zoveel zinnen, zoveel woorden
Maar het enige wat overblijft is waarom?
Je bent en blijft mijn grote voorbeeld en ik
weet
Jij kijkt daarboven mee
Ik weet dat het nu ook goed met je gaat
Maar liever wil ik dat je nu hier voor me staat
Mij zegt wat ik moet doen en laten
Die dingen zegt waarom ik je soms zo vreselijk
kon haten
Maar nu, en dat is al geruime tijd zo pap
Worden die woorden op waarde geschat
Want dankzij al die woorden ben ik geworden
wie ik ben
En daar ben ik trots op, dat ik nog steeds jouw
dochter ben
Je kleinkinderen die je nooit echt zult zien
Zullen weten dat jij een geweldige opa geweest
zou zijn
En wij zullen zorgen dat je ook daadwerkelijk "beretrots" op
hen kunt zijn
Ik mis je, maar boven alles hou ik van jou
Woorden schieten te kort, had toch nog even
gewacht
Maar het is voorbij
Dag lieve papa, rust maar zacht

— Eileen Oerlemans-Emans

Als de liefste mens wordt weggedragen
als de liefste van de wereld
daar roerloos ligt
geen woorden meer zegt
en het gezicht zo koud
en kleurloos en gesloten
niet meer vertelt
hoeveel die liefste van je houdt
dan scheurt er iets van binnen
het doet schrijnend pijn
en alles in je schreeuwt
en roept en dwingt
dat het niet waar kan zijn

Schreeuw en huil
je verdriet naar buiten
al brengt het haar niet terug
doet haar niet bewegen
het zal ruimte maken voor een nieuw gevoel:
zij houdt nog van jou
haar liefde heeft andere vormen gekregen
liefde is niet dood te krijgen
onze ogen kunnen niet zien
onze oren niet horen
zo bijzonder is nu haar liefde
als je tranen gedroogd zijn
en binnenin je is het stil
alsof de storm is gaan liggen
dan kan je hart het voelen:
haar liefde is nog bij je

Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Veel zijn vergeten
van niets meer weten
Oh, wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

De tijd was gekomen
dat je moest worden opgenomen
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

Het geven van structuur in je leven
dat wilden we jou geven
Onbegrip, machteloosheid
verdriet en boosheid
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest

Boos, maar ook lief kon je zijn
dan deed het ons minder pijn
Wat zul jij eenzaam zijn geweest
toen je verdwaalde in je eigen geest
Maar gelukkig, is dat nu geweest

De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt

We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch

We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen

Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg

Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd

Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen

We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed

— Ingrid van Winsen