Je was een juweel van een moeder
een diamant die door het leven
in al zijn facetten is geslepen
Overlijdensgedichten – pagina 35
De angst voor de dood is
als angst voor het leven
Wat nieuw is lijkt te groot
om het oude op te geven
Onze opa was een opa als geen ander
Altijd stond hij voor je klaar
Gezellig kletsen over van alles en nog wat
Iedereen was graag daar
Een betere opa konden we ons niet wensen
Nu is er een groot verdriet, een groot gemis
Maar hij weet gelukkig ook dat hij
Voor altijd in onze gedachten is
Hij heeft zijn strijd gestreden
De wereld werd steeds kleiner om hem heen
Hoe hij in stilte heeft geleden
Weet niemand..... hij alleen
Wij houden zoveel van haar
maar zij is weggevlogen
Naar wie.....?
Naar God die haar zo graag zag
Het is God alleen die haar hebben mag
We thought of you with love today
but that is nothing new
We thought about you yesterday
and the days before that too
We think of you in silence
we often speak your name
all we have now are memories
and your picture in a frame
Your memory is our keepsake
with which we will never part
God had you in His keep
we have you in our heart
It broke our heart to lose you
but you didn't go alone
for a part of us went with you...
the day God took you home
When I am dead, my friends
Sing no sad songs for me
Plant thou no flowers at my head
Nor shady cypress tree
See that my ashes be strown out
In the sea, disperse and wet;
And if thou wilst, remember
And if thou wilst, forget
Pas als iemand er niet meer is
begrijp je wat hij voor je betekende
Zolang hij er is
denk je er amper aan
Te snel voorbij de vele dromen
Oneerlijk lot dat is gekomen
Vandaag zijn wij een beetje gestorven
Een beetje dood gegaan
Want zonder jou te moeten leven
Kunnen wij voorlopig niet aan
Wakker geschud
weg wensdromen
weg is de hoop
op een eeuwig samenzijn
Alleen loop ik
verder wil ik
vechten zal ik
Ik zal mijn weg lopen
al weet ik niet waarheen
en hoever nog
Rechtdoor of linksaf
moedig maar wankel
ga ik stap voor stap
de weg die voor mij
is uitgestippeld
— ingezonden door Angela Boonstoppel
Iedere dag in mijn gedachten
Stiekem blijf ik op je wachten
Wetend dat je nooit meer terug zal komen
Blijf ik steeds maar van je dromen
Ach, wat iedereen ook zegt
Voor mij ben je er nog altijd echt
De dag dat dit zou gebeuren
Had ik al verwacht
Maar dat 't zo'n pijn zou doen
Had ik nooit gedacht
Ineens was je weg
Voorgoed en voor altijd
Langzaam neem ik afscheid van je
Met verdriet en met veel spijt
Ik ben je gaan missen
Elke keer een beetje meer
Maar als mijn dag gekomen is
Dan zien we elkaar wel weer
— ingezonden door Emily
Als vrienden gingen we tien jaar door het leven
Door jou heb ik iets moois mogen beleven
Vergeten doe ik je nooit
Daarvoor was onze vriendschap te groot
Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand