Overlijdensgedicht: ‘Zomaar uit ons midden’
Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
de tijd was gekomen
een onmogelijke strijd
zomaar ineens
kon zijn hart het niet aan
zomaar ineens
is hij bij ons vandaan
zoveel vragen
tollend in ons hoofd
zoveel dingen
wat jij had beloofd
helaas was de tijd gekomen
— Elycia
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Al hield je nog zoveel van het leven
Je had het niet in eigen hand
Ongevraagd moest je het verlaten
En wij staan machteloos aan de kant
Te snel voorbij de vele dromen
Oneerlijk lot dat is gekomen
Steeds worden er sterren van de aarde geplukt
En van het leven losgerukt
Niets kan echter zomaar verdwijnen
Sterren blijven altijd schijnen
— ingezonden door Annemiek Kieft
Als een mens zijn wij zo klein, zo nietig
En u, u had een hart van goud
Wij zijn droevig en verdrietig
U was een mens waar iedereen van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat u een deel was van ons leven
U blijft in onze harten geschreven