Overlijdensgedicht: ‘Ik zal nooit meer MOEDER zeggen’
Ik zal nooit meer MOEDER zeggen
zal haar nooit meer zien
De telefoon... ik, domme dwaas, denk:
"met MOEDER wel, misschien!"
Maar voorbij zijn al die jaren
dat zij er was, voor ons, voor mij
Ook de kinderen missen Oma
alles gaat te snel voorbij
Het valt niet mee om steeds te weten
dat zij er niet meer is
Nu pas merk ik, nooit geweten
hoe belangrijk MOEDER is
— ingezonden door Irene Knappers
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik wil de dromen van bergen dromen
en zingen in een juichend vogellied
Ik wil vergeten al mijn grauw verdriet
en eindelijk weer de stille rust verwerven
een kind van God te zijn - en anders niet
Mijn tranen vallen op
je koude handen
wanneer ik naar je kijk
Telkens denk ik aan die handen
nooit meer... binnen handbereik
— Ria Schut-Diks
Wij zijn allemaal kinderen van ouders
maar plotseling ben je iemands kind niet meer
Geen grote brede schouders
waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we moeten het redden
we hebben een gezin en we hebben elkaar
Doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar
Het voelt alsof het gisteren was
Helaas is dat niet waar
De dagen rijgen zich aaneen:
Het is al zeven jaar...