Overlijdensgedicht: ‘Een hand die zwaaide als we gingen’
Een hand die zwaaide als we gingen
en nog vele mooie dingen
worden nu herinneringen
Juist omdat jij anders bent
genoot je van elk fijn moment
We hebben je op handen gedragen
met alle liefde omringd
je bewonderd en aanbeden
en als het moest voor jou gestreden
Als de zon hebben we jou gekoesterd
smart en leed voor jou geweerd
We willen je rust gunnen
al is er droefheid in ons hart
Eens zien we elkaar weer
bij onze lieve Heer
Meer overlijden & rouw gedichten
Leven tussen hoop en vrees
Leven tussen hoop en vrees
zo was jouw laatste jaar
Je liet ons veel van jezelf zien
zo karaktervol en zo dankbaar
Er was ook veel verdriet
om mensen die je niet meer zag
Jij nam ze dat niet kwalijk
had begrip tot aan je laatste dag
Nu bedanken we jou
voor deze waardevolle tijd
Rust nu maar uit
na deze ongelijke strijd
Sta niet bij mijn graf en huil
Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen
Je kruipt niet langer op het land
Je kruipt niet langer op het land
dansend gaan je vleugels
je landt in bloemen
en in licht
je schittert
wat een mooi gezicht
een bloem boven de heuvels
Helaas was een lang leven je niet gegeven
Helaas was een lang leven je niet gegeven
Je mocht maar bij ons zijn voor heel even
Nu is ons geschonken een nieuw leven klein
Maar, waar je ook bent, lieve Rens
Je zult altijd in onze gedachten zijn