Overlijdensgedicht: ‘Een hand die zwaaide als we gingen’
Een hand die zwaaide als we gingen
en nog vele mooie dingen
worden nu herinneringen
Juist omdat jij anders bent
genoot je van elk fijn moment
We hebben je op handen gedragen
met alle liefde omringd
je bewonderd en aanbeden
en als het moest voor jou gestreden
Als de zon hebben we jou gekoesterd
smart en leed voor jou geweerd
We willen je rust gunnen
al is er droefheid in ons hart
Eens zien we elkaar weer
bij onze lieve Heer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
God die mij heeft gegeven
verstand en moed en kracht
om te werken en te leven
zegt nu: het is volbracht
Bedankt voor het leven dat je ons hebt
gegeven
veel te vroeg ben je van ons heengegaan
en wij moeten nu op onze eigen benen staan
we missen je nu elke dag, je humor en je
gelach
wij kunnen je niet vergeten
en dat mag iedereen in de wereld weten
Twee handen aan een ragdun touw
de dunne draad des levens
daaraan had jij je vastgeklemd
hopend, wachtend en onwetend
Hopend dat het goed zou gaan
vechtend voor je leven
onwetend dat de tand des tijds
je touw had doorgevreten
Toen kwam je eind, je touwtje brak
het einde van het bestaan
en ben je stilletjes, maar trots
naar ma op weg gegaan
Opeens was je verdwenen
We konden er niets aan doen
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen
Niet eens een kleine zoen
De leegte die je
hebt achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
En de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt