Overlijdensgedicht: ‘Deze Kerst’
Deze Kerst zal er aan de hemel
een nieuwe ster voor ons staan
Zo klein, zo schitterend
en zo ver bij ons vandaan
Maar dichtbij lijkt zij
als ze haar stralen stralen laat
stralen zal zij op onze harten
als het eventjes niet meer gaat
Dan kijkt zij liefdevol op ons neer
en fluistert zacht, ik heb het goed
en dan... dan gaat het weer
zo geeft zij ons weer moed
— Heidi den Dopper
Meer overlijden & rouw gedichten
Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou nooit meer horen lachen
Jou missen is onze grootste pijn
Jou vergeten kunnen wij niet
Wij leven dan ook met stil verdriet
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Een pas ontloken bloem die al geurt
Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!
Hallo mooi zonnestraaltje
Hallo mooi zonnestraaltje
je maakt ons warm en blij
je breekt door donkere wolken
en maakt ons hart weer vrij
Hallo lief zonnestraaltje
geluk na zoveel pijn
in ons hart zullen er altijd
drie zonnestraaltjes zijn