Overlijdensgedicht: ‘Toen mijn moeder was gestorven’
Toen mijn moeder was gestorven
heb ik lang staan kijken naar haar lief gezicht
verstild en gladgestreken waren nu haar
trekken
haar ogen voor altijd zonder licht
Voorbij was haar verdriet
om het vergeten
voorbij haar heimwee
het niet meer weten
Zo rustig lag ze daar in haar laatste slaap
niet meer het kind van de laatste jaren
maar mijn moeder
nu zonder geest
De geest had haar lichaam verlaten
omhoog gestegen als een leeuwerik naar de zon
terug naar haar oorsprong, begin en einde
voorbij de regenboog, terug naar de bron
Kijkend naar haar verstild gelaat
voelde ik de pijn, en mijn verdriet
opnieuw de navelstreng verbroken
maar ik wist ook: zo is het goed
— ingezonden door Elske
Meer overlijdensgedichten
Jouw sterven is zo moeilijk te verwerken
Jouw sterven is zo moeilijk te verwerken
het doet nog zoveel pijn
te moeten leven met de gedachte
dat jij nooit meer bij me zult zijn
Jouw sterven is zo moeilijk te begrijpen
afscheid nemen ging niet meer
te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo verschrikkelijk veel zeer
Ik had je nog zoveel te zeggen
nog zoveel dingen uit te leggen
maar ik weet, er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Niemand weet waarom
Niemand weet waarom geluk soms wegwaait....
I never wanted it
I never wanted it
I never chose
but now it's here
and I have to close
the doors of life
and become eternity
hope that you will wait for me
So hold me tight
don't let me go
I won't come back
you have to know
I'll be free and able to fly
I give you a kiss
and say goodbye
Met jouw handjes in de onze
Met jouw handjes in de onze
sliep je eeuwig in
Met jouw wangetjes tegen de onze
geen einde, geen begin
Soms is het beter iets moois te verliezen
Beter verliezen,
dan dat je het nooit hebt gehad
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je moeder
- Gedicht