De strijd is gestreden
het leed is geleden
Angst, pijn en verdriet
voor eeuwige vrede
Overlijdensgedichten – pagina 38
Eenvoud was jouw leven
Vlijtig jouw hand
Rust is je gegeven
In een ander vaderland
God saw him getting weary
and did what he thought best:
He put His arms around him
and took him home to rest
Niemand ziet je tranen
Niemand voelt de pijn
Altijd houden van
Alleen nooit meer bij je zijn
Voor hem een verlossing
Voor anderen verdriet
Hij wilde wel vechten
Maar de kracht was er niet
— ingezonden door Maria Martinez
Eenzaam... ik wist niet wat men daarmee
bedoelde
totdat mijn leven op zijn "kop" stond
En het begrip eenzaam door het plotseling wegvallen van jouw jonge
leven uitvond
Een van de belangrijkste personen uit mijn
leven
mocht hier bij mij haar liefde niet meer geven
Zomaar ineens verdwenen, echt voor altijd!
Niets te vertellen of aan te doen, ik ben je
kwijt
Niemand van mijn
leeftijd in de buurt om te delen hoe pijn dit doet
Niemand die kan vertellen hoe het nu zonder jou verder moet
Ik doe mijn best om alles aan jou te onthouden
voor altijd!
Herinneringen in mijn hoofd en hart tot in de
eeuwigheid!
Voor de allerliefste moeder
Dieper dan een oceaan
hoger dan de hoogste berg
heftiger dan een orkaan
mis ik je zo erg
Zwarter dan een duistere nacht
natter nog dan regen is
mooier dan een bloemenpracht
zo intens is mijn gemis
Glanzender dan diamant
feller dan een ijselijke kou
word ik telkens overmand
door mijn gemis aan jou
Harder dan de hardste steen
nog bitterder dan gal
voel ik me nog steeds alleen
omdat ik je nooit vergeten zal
Doorschijnender dan een stuk glas
duurder dan een groot cadeau
denk ik aan hoe mooi het was
o, ik mis je zo
— ingezonden door Corrina van Hal
Als een vlinder heb je geleefd
prachtig en geliefd
door je kinderen en kleinkinderen
getrouwd met een lieve vrouw
en toen was je ineens weg
onze harten gegriefd
Nu vallen onze tranen
als een regen uit ons hart
want zonder jou lieve Opa
wordt het voor ons allemaal
toch wel een beetje hard
Ons vlindertje is uitgevlogen
naar een prachtig land
waar wij samen allemaal na dit leven
zullen lopen, hand in hand
Opa, ik zeg u nu gedag
maar ooit zie ik u weer
onthoud dat ik veel van u hou
en kijk alle dagen
vol liefde op ons neer
— ingezonden door Githa
Hier staan we dan allemaal samen op jouw
eindstation
wachtend op de trein waarmee je terug zal
keren
maar we beseffen steeds meer en meer
dat dat nooit zal gebeuren
met pijn in ons hart
en duizenden mooie herinneringen
moeten we je laten gaan
maar weet dat je in ons hart
altijd blijft voortbestaan
Papa
Daar zit je dan, ik zit met je te praten
je bent nu bij me, en ik weet
dat je ons binnenkort moet verlaten
Ik vraag je hoe je je voelt
je knikt, zegt niets, ik weet dat
je het anders bedoelt
Je vecht tegen je eigen lichaam
je bent moe, je kunt niet meer
maar toch ben je voor een ander
nog steeds behulpzaam
Papa, ik hou van je, praat met me
ik ben er voor je
je hoeft hier niet alleen doorheen
Lieve schat, je bent en blijft voor mij nummer
Eén!
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken
Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen
We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten
Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden
Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor
Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest
We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan
Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen
— Emily de Ruiter
Ze zeggen: het gaat wel over
Ze zeggen: het slijt wel
Niet teveel achterom kijken
Maar weten zij veel?
Ik wil verdrietig zijn
omdat ik zoveel om je gaf
Ik voel die ondraaglijke pijn
wat is de toekomst zonder jouw lach
Het leven gaat verder, zeggen ze
Denk aan je toekomst, zeggen ze
Niet teveel achterom kijken
Weten zij veel?
Ik wil verdrietig zijn
omdat ik een leegte voel
Die ondraaglijke pijn
een toekomst zonder doel
— Irene
Als ik denk aan jou
denk ik aan
wat wij nog konden doen
denk ik aan
wat wij nog moesten doen
Samen lachen, huilen
jouw hand in mijn hand
samen
jij en ik
alleen maar samen
Samen praten
deelt de pijn
samen
jij en ik
nooit meer samen
— Irene
Een herinnering in liefde
is een herinnering voor altijd