Overlijdensgedicht: ‘Sterretjes zijn gaatjes in het heelal’
Sterretjes zijn gaatjes in het heelal
waardoor je spatjes paradijs ziet
aan dit sprookje klampen wij onze hoop
want misschien ben je wel
minder dood dan wij denken
en kijk je door een gaatje
zorgzaam naar beneden
— Hans Bartels; ingezonden door Carool Perrée
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Treur niet over mijn dood
maar verblijd je over mijn leven
In je hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
en die daar blijven wonen
ook als ze er niet meer zijn
— ingezonden door Sjoukje
Als ik denk aan jou
denk ik aan
wat wij nog konden doen
denk ik aan
wat wij nog moesten doen
Samen lachen, huilen
jouw hand in mijn hand
samen
jij en ik
alleen maar samen
Samen praten
deelt de pijn
samen
jij en ik
nooit meer samen
— Irene
De vlinders zijn gevlogen
Zij zijn weer eindelijk thuis
Ver voorbij de regenbogen
passeerden zij die "sluis"
Die "sluis" tussen de hemel en de aarde
daar zweefden zij samen doorheen
Dat heeft zoveel waarde
zij zijn nooit meer alleen