Steeds worden er sterren van de aarde geplukt
En van het leven losgerukt
Niets kan echter zomaar verdwijnen
Sterren blijven altijd schijnen
— ingezonden door Annemiek Kieft
Korte gedichten bij een overlijden – pagina 13
Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
En dan is het ineens zo dichtbij
Het komt als een dief in de nacht
Waarom Kees, waarom jij?
Toen het hart het hoofd vertrouwde
was er berusting en uiteindelijk vrede
— ingezonden door Mildred van Dun
Het was te kort
Maar in de grote eeuwigheid
Is zelfs een leven lang
Nog een momentopname
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Al blijven dan de vragen
geen mens weet het waarom
Straks aan het eind der dagen
dan zie we jou weerom
Je voer altijd je eigen koers
Vele zeeën getrotseerd
De laatste was niet te overwinnen
Je bent nu veilig afgemeerd
Ons zonnetje in huis
is achter de wolken verdwenen
Maar zijn warmte zullen wij
altijd blijven voelen
Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!
Stoere bink met je gulle lach
Ze zeggen dat het zal slijten
Maar we voelen de pijn in ons hart snijden
We denken aan jou, elke dag
We hadden zoveel plannen
we wilden zoveel doen
Maar zonder jou zal mijn leven
nooit meer zijn als toen
Soms is het beter iets moois te verliezen
Beter verliezen dan dat je het nooit hebt gehad
Liefde van mijn leven
Ik heb van je genoten
Ik verlaat iedereen die mij lief heeft
En ik ga naar iedereen die mij lief had
Er is een geest die bijzonder en sterk is
maar ook een lichaam dat anders is
Die geest bleef vechten tot het laatst aan toe
alleen het lichaam, dat werd moe
Moeder is er niet meer
haar plaats in huis is leeg
Zij geeft ons niet meer de hand
de dood verstoorde de mooiste band
Hoe je afscheid ook wilt begrijpen
't is een laatste hand en de pijn is nu het meest
en huilend aan de kant besef je veel te laat
hoe fijn het is geweest....