Overlijdensgedichtje: ‘Groot was zijn liefde’

De zon kam op
De vogels vloten
De bloemen bloeiden
En toen werd het stil...

We zijn bedroefd, maar treuren niet
Geestelijk bent u tot het einde bij ons
gebleven
Een voorbeeld hebt u ons meegegeven
Warme en dankbare herinneringen blijven
bestaan
Mama, u heeft het goed gedaan

Je weet dat het leven niet eeuwig duurt
Dat je op een gegeven moment geen roer meer
hebt dat je stuurt
Maar wat doet het pijn als het zover is
Dan weet je pas wat missen is!

— ingezonden door Dorothé Janssen

Ons prinsesje bleef vechten
al kon ze niet winnen
Ze lachte zo vaak nog
gaf ons warmte van binnen
We moeten samen nu verder
zijn tot steun voor elkaar
Maar onze diepste gedachten
die blijven bij haar