🕊️Korte gedichten bij een overlijden – pagina 12

Niet alles is voorbij
Je blijft bij ons
Door wie je was en wat je zei
En wat je voor ons hebt betekend

— ingezonden door Mildred van Dun

Steeds worden er sterren van de aarde geplukt
En van het leven losgerukt
Niets kan echter zomaar verdwijnen
Sterren blijven altijd schijnen

— ingezonden door Annemiek Kieft

Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
En dan is het ineens zo dichtbij
Het komt als een dief in de nacht
Waarom Kees, waarom jij?

Toen het hart het hoofd vertrouwde
was er berusting en uiteindelijk vrede

— ingezonden door Mildred van Dun

Het was te kort
Maar in de grote eeuwigheid
Is zelfs een leven lang
Nog een momentopname

— ingezonden door Gerie van de Vlekkert

Al blijven dan de vragen
geen mens weet het waarom
Straks aan het eind der dagen
dan zie we jou weerom

Je voer altijd je eigen koers
Vele zeeën getrotseerd
De laatste was niet te overwinnen
Je bent nu veilig afgemeerd

Ons zonnetje in huis
is achter de wolken verdwenen
Maar zijn warmte zullen wij
altijd blijven voelen

Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!

Stoere bink met je gulle lach
Ze zeggen dat het zal slijten
Maar we voelen de pijn in ons hart snijden
We denken aan jou, elke dag