Overlijdensgedichtje: ‘We staan niet altijd stil bij’

We weten het niet, we zullen het nooit
begrijpen
Waarom een mensenleven wordt bekort
Waarom de ene bloem tot vrucht mag rijpen
De ander reeds in de knop verdort

Een laatste groet...
'n blik in het rond
'n hand omhoog
een laatste groet

een laatste groet...
'n laatste klop in het hart
'n laatste traan
'n laatste zucht...
naar de eeuwigheid

Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Lieve Shannon

Even ben je langsgekomen om weer weg te
gaan
Maar in dat eventjes heb je ons allemaal zoveel
gedaan
Je mocht je leventje niet met ons delen
Je handjes, je voetjes, ze mochten niet spelen
Maar je naam Shannon zal door ons leven
blijven zweven
En we zullen je altijd onze liefste gedachten
geven

— Claudia van Ham