Overlijdensgedichtje: ‘We staan niet altijd stil bij’

Twee in elkaar gesloten handen
het is altijd een geheim
het kan heel persoonlijk wezen
het kan ook een beginnen zijn
Het kan een troost zijn, medeleven
het kan een steun zijn, woordeloos
het kan ook een afscheid wezen
voor altijd, meedogenloos
Maar wat die handdruk ook betekent
wat het dan ook wezen mag
het geheim ligt tussen deez' twee handen
een troost, een steun, een groet, een lach

Opa
We vragen aan oma
wanneer kom je terug
Ze zegt dan, je bent
bij de engeltjes
hoog in de lucht
Zwaai maar naar boven
zodat hij jullie ziet
Dag lieve opa
wij vergeten je niet

I never wanted it
I never chose
but now it's here
and I have to close
the doors of life
and become eternity
hope that you will wait for me
So hold me tight
don't let me go
I won't come back
you have to know
I'll be free and able to fly
I give you a kiss
and say goodbye

Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind

een kind
als nooit tevoren

een kind
onvergelijkelijk

een kind
zo kwetsbaar en teer

noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam

zijn/haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten, vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"