Overlijdensgedichtje: ‘Leegte geeft aan herinneringen’
Leegte geeft aan herinneringen
ruimte om te herleven
koester ze
— ingezonden door Nell Broens
Meer overlijdensgedichten
Beetje bij beetje
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan
Rozen als afscheid
Rozen als afscheid
rozen vol rouw
Rozen vol liefde
enkel voor jou
Zorgvuldig uitgekozen
als blijk van dank
voor jouw bestaan
waarin wij een eindje
mee mochten gaan
— ingezonden door Gerarda Willems
De baby's waar ik nu mee speel
De baby's waar ik nu mee speel
die wonen in een luchtkasteel
het is heel hoog
het is heel ver
tussen zon en avondster
nog verder dan de regenboog
de wolkenlift bracht mij omhoog
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht