Overlijdensgedichtje: ‘Leegte geeft aan herinneringen’

Er is nog zoveel niet gezegd
er is nog zó veel doodgezwegen
Weggestopt en opgekropt
stil gesust en zoet gekust
afgeschoven, weggewoven
Zoveel waarheid nog ontdoken
zoveel nog niét uitgesproken
en het heeft zo voor de hand gelegen
Zoveel grond nog niet ontgonnen
zoveel plannen niet begonnen
vragen die geen antwoord kregen
Wel gedacht maar niet verteld
afgewacht en uitgesteld
doorgeschoven, weggewoven...

— Paul van Vliet

Nog lang niet klaar in zijn bestaan
maar al het mogelijke gedaan
het tijdelijke verwisseld voor de eeuwigheid
nemen wij zeer bedroefd afscheid

Vol dankbaarheid voor je zorgen, voor je
kracht
Vol bewondering voor je werken, voor hoe je
dacht
Maar nu vandaag ging je van ons heen, rust
zacht

Opa
We vragen aan oma
wanneer kom je terug
Ze zegt dan, je bent
bij de engeltjes
hoog in de lucht
Zwaai maar naar boven
zodat hij jullie ziet
Dag lieve opa
wij vergeten je niet