Overlijdensgedichtje: ‘Te zijn bij wie er niet meer is’

Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan

Adieu
Je bént niet dood - de Heer heeft je geroepen
bij Hem te wonen in Zijn glanzend huis
Je hoeft geen rust en vrede meer te zoeken
je hebt ze nu - want je bent veilig thuis
Je bent niet dood - je mag voor eeuwig leven
je bent verlost van onvolkomenheid
van pijn en van verdriet, God zal je geven
een onbegrensd geluk en onbegrensde tijd
Je bent niet dood - maar ach, ik zal je missen
zoals een mens de meest geliefde mist
De jaren van geluk zijn nooit meer uit te
wissen
en ik geloof: God heeft zich niet vergist...

Vandaag is het tijd, tijd om me te laten gaan
Ik kan het niet meer aan
Mijn ziekte vergt zoveel kracht
En neemt me in zijn macht

Al mijn geliefden om me heen
Oh, had ik maar een gebroken been
Mijn leven wordt genomen
En het ergste moet nog komen

Het moeilijkste is het afscheid nemen van
iedereen
Daar komen mijn geliefden niet overheen
Nu is dat moment daar
Was het maar niet waar

Ik kijk jullie aan en zeg het is tijd om te gaan
Ik kan het echt niet meer aan
Een laatste omhelzing, een laatste kus
Dit was het dus

Het is het beste zo, nu heb je geen pijn meer
We zullen altijd van je houden en aan je
denken keer op keer
Je zult stralen als een ster in de blauwe lucht
En op ons neerkijken met een zucht

Je wilde ons niet achterlaten
Al je familie, kennissen en maten
Maar je moest
En dat heeft een stukje van ons leven verwoest

We zullen altijd van je blijven houden en aan
je denken
En je daarboven alle liefde schenken
Tot over een paar jaar
Dan zijn we weer bij elkaar

— Marjolijn Wijnstra

Je grote broer Youri waakt altijd over jou
en zendt zijn zonnestraaltjes die zeggen:
"Ik hou van jou"

— Frans en Wilma Hermans