Het laatste blad valt van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, niet al het blad
En nimmer zal hij meer bloeien
Korte gedichten bij een overlijden – pagina 15
De zon nam haar die avond mee
achter de einder, waar het altijd licht is
Wij bleven samen achter met een sterrenhemel
vol herinneringen
Als mijn tijd gekomen is
ik afscheid neem van het leven
merken jullie, in al je eenzaamheid
dat ik onzichtbaar bij jullie ben gebleven
Veel lichtpuntjes in deze duisternis
Sterkte gewenst bij dit groot gemis!
De strijd heb je nimmer opgegeven
zelfs toen het einde werd verwacht
je bleef geloven in het leven
vol liefde, zorg en levenskracht
Kort was je tijd
Groot was je inzet
Opgewekt en spontaan
Ben je van ons heengegaan
Zo jong nog
Zoveel plezier in zijn leven
Waarom?
Niemand kan ons het antwoord geven
Een zee aan mogelijkheden
Die zee werd jou niet gegund
Zestien jaren jong
Hoe heeft dit ooit gekund
Met je eigen lichaam in gevecht
je geest zo ver verheven
is je strijd ten nadele beslecht
en kon je niet blijven leven
Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
Troost is dat jij er was
uren, maanden, jaren
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
I no longer see the stars; I am the stars
I no longer breathe the wind; I am the wind
Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet
Maar één, het afstand doen en scheiden
en niet het snijden doet zo'n pijn
maar het afgesneden zijn
De pijn is iets minder scherp
het doet misschien iets minder zeer
Het missen wordt niet minder
maar steeds een beetje meer
Je droomde van een lied dat je ooit hoorde
Een lied dat zong van mooie oorden
"Ik zie een poort wijd open staan"
Die poort ben jij nu doorgegaan
Een mens kan na een welbestede dag
's avonds blij en tevreden gaan slapen
Zo kan ook het sterven zijn
na een lang en welbesteed leven