Nooit meer zul je door de tuin lopen
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand
Nu ging de hemeltuin voor je open
Korte gedichten bij een overlijden – pagina 15
Groot was zijn liefde
groot het verdriet
mooi de herinneringen
die hij achterliet
We staan niet altijd stil
bij het woord "samen"
Maar het is een groot gemis
als "samen" uit je leven is
Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering waard is
Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat
maar ook de sporen die je achterlaat
Moeder zijn is alles geven
zorgen, lijden, liefde en leven
Moeder zijn is alles derven
alles.... en tevreden sterven
Als het donker genoeg is worden de sterren
zichtbaar....
Het verdriet om zijn heengaan
kan nooit zo groot zijn
als de vreugde en liefde
die hij ons geschonken heeft
Wat is verhuizen in dit leven?
't Is alles pakken en dan gaan
Wat is het op 't eind van het leven?
't Is gaan en alles laten staan
Aan een tere draad van tranen
rijg ik stil de maanden van gemis....
Te zijn bij wie er niet meer is
heel diep in je gedachten
kan de pijn misschien verzachten
en geeft je sterkte in je gemis
Plotseling moesten wij jou missen
Jij, die zo intens leefde en genoot
Herinneringen zijn niet te wissen
Liefde leeft voort na de dood
De tijd is als een wolk
waar is hij wel ontstaan
voordat je het bemerkt
is hij voorbij gegaan
— ingezonden door Nell Broens
Leegte geeft aan herinneringen
ruimte om te herleven
koester ze
— ingezonden door Nell Broens
Dor en kaal geworden boom
alle leven lijkt geweken
maar wat blijft dat is de droom
door de dood heen niet bezweken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens