Overlijdensgedichtje: ‘Afscheid nemen’

Als de trom is stil gevallen
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat

Onvoorstelbaar hoe jij je ziekte droeg
nooit klaagde en nooit vroeg
Toch nam deze strijd je volledig in beslag
en namen wij afscheid van je, elke dag
Tot onze spijt kwam er geen wonder
moeder, bedankt... voor ons blijf je heel
bijzonder

God saw him getting weary
and did what he thought best:
He put His arms around him
and took him home to rest

Soms heel ver weg, soms heel dichtbij
Vliegend als een vogel, volledig vrij
Vreemde landen
Boeiende mensen
Vreemde culturen
Een wereld zonder grenzen
Waarin je hebt gevochten met een enorme
kracht
Waarin helaas ook het noodlot wacht
In de vorm van een laatste zucht
Nu mag je weer vliegen
Een eindeloze vlucht