Overlijdensgedichtje: ‘Afscheid nemen’

Het pad dat je gaat
Is het pad dat je kiest
De dag dat je aarzelt
Is de dag dat je verliest

Voor altijd herinnerd
In liefde en vriendschap
Voor altijd aanwezig
In woord en geest
Voor altijd verbonden
Door onzichtbare banden
Gekoesterd door velen
Gemist nog het meest

Mama, Geruisloos loop je met me mee
mijn schaduw deelt zich steeds in twee
je hand stuurt teder mijn gebaar
zo omarmen wij elkaar

Je glimlach prikkelt als ik praat
je ogen kleuren mijn gelaat
ik word je steeds opnieuw gewaar
zo verwarmen wij elkaar

Zo heerlijk in elkaar verward
zo machtig slaat ons dubbel hart
je staat ook nu weer naast me klaar
zo bewaren wij elkaar

— ingezonden door Roxan

Je was een juweel van een moeder
een diamant die door het leven
in al zijn facetten is geslepen