Overlijdensgedichtje: ‘Aan een tere draad van tranen’

Liefste, m'n liefste
wat zullen we je missen
maar de herinnering aan jou
is niet uit te wissen
we hadden zo graag
als gezin bij elkaar gebleven
helaas bleek dat een onhaalbaar streven

In stilte ben je heengegaan
weggegleden uit ons leven
Een traan loopt langs je wang
als afscheid voor hen die achterbleven
Al je liefde die je hebt gegeven
blijft een deel van ons bestaan

Niemand mag afscheidbaar zijn
Ook al heb je heel veel pijn
Ik zal er altijd voor je zijn
In bitterkou en hete zonneschijn

— ingezonden door Guy Marteau

Treur niet, glimlach, er was, er is, er zal zijn
zoveel moois om te genieten, om blij te zijn
Er is te weinig tijd
Glimlach