Overlijdensgedichtje: ‘Moeder zijn is alles geven’

Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je

— M'loes

God looked around His garden
and He found an empty place
He then looked down upon this earth
and saw your tired face
He put His arms around you
and lifted you to rest
Gods garden must be beautiful
He always takes the best
He knew that you were suffering
He knew you were in pain
He also knew in Heaven
you would never hurt again
He saw the road was getting rough
and the hill harder to climb
So, He closed your weary eyelids
and whispered "Peace Be Thine"
It broke my heart to lose you
but you didn't go alone
For part of me went with you
the day He called you home
If tears could build a staircase
and memories a lane
I'd walk all the way to heaven
and bring you home again

Je was als een echte moeder voor mij
Ik had je nog zoveel willen vragen
Nu is er alweer een jaar voorbij
En ik heb nog verdriet, alle dagen...

Ik wil verder maar toch ook niet
ik wil dat iemand een keer ziet
hoe wij omgaan met ons verdriet
en aan hun vragen:

Vergeet hem niet