Overlijdensgedichtje: ‘Moeder zijn is alles geven’

Deze Kerst zal er aan de hemel
een nieuwe ster voor ons staan
Zo klein, zo schitterend
en zo ver bij ons vandaan

Maar dichtbij lijkt zij
als ze haar stralen stralen laat
stralen zal zij op onze harten
als het eventjes niet meer gaat

Dan kijkt zij liefdevol op ons neer
en fluistert zacht, ik heb het goed
en dan... dan gaat het weer
zo geeft zij ons weer moed

— Heidi den Dopper

Lieve Giovanni

Jouw vrolijke gezichtje
zal voor altijd ons zonnetje zijn
Jouw schaterende lach
zal voor altijd ons muziekje zijn
Jouw kleine voetstapjes
zullen voor altijd ons spoor zijn
Jouw mooie oogjes
zullen voor altijd stralen als sterretjes
Jouw .........
je zult gewoon voor altijd bij ons zijn

'k Hield vast omsloten in mijn hand
een schone edelsteen
zo zuiver en zo schitterend
vond ik er nimmer een

Het was mijn eigendom, mijn schat
geschenk van God de Heer
geen ander die 't bewaken zou
zo liefdevol en teer

Doch zie daar vroeg op zek're dag
de meester mijn juweel...
ik smeekte Hem: "ach Vader, nee!
dat niet, dat is teveel!"

Toen sprak de Heer zacht tot mij:
"ik doe het uit liefde, kind
opdat gij eenmaal in mijn kroon
het schoner wedervindt"

"Ach Heer, 't is mijn grootste schat
mijn wondere diamant
ik zal er trouw voor zorgen Heer
met liefdevolle hand"

"Dat weet ik" sprak des Vaders stem
"maar als men rooft uw steen?"
geen dief heeft ooit de drempel van
mijn woning overschreen

En waar uw dierbaar kleinood is
daar zal ook uw hart zijn
uw schat is slechts voorgegaan
en straalt in zonneschijn

God sprak - mij trof een diepe blik
vol deernis, mild en zacht -
toen heeft Hij stil mijn kostbare schat
in veiligheid gebracht

In 't vale morgenlicht
stond ik, verblind van smart
en drukte toen de lege doos
zacht schreiend aan mijn hart

Toch sprak ik: "Vader ik vertrouw
op Uw onfeilbaar Woord:
ik weet dat nu mijn liefste bezit
ons beide toebehoort!"

— ingezonden door Sonja Bazelmans

Een leven zo kort, nog niet echt begonnen
Toch zo welkom, je naam al verzonnen
Onze droom spatte in een keer uit elkaar
Het idee dat we je nooit zullen kennen is
verschrikkelijk raar
Toch blijf je voor ons onze kleine uk
En bracht je ons drie maanden geluk
Maar nu moeten we afscheid nemen van jou
Toch vergeten we jou niet gauw
Volgens Tamara woon je nu bij de zon
Een herinnering aan een droom die ooit begon

— Désirée