Overlijdensgedichtje: ‘Belangrijk is niet alleen de weg’

De poort naar volwassenheid
stond voor hem open
het heeft niet zo mogen zijn
zijn blauwe ogen voorgoed gesloten
dit doet zo'n pijn

Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn

— ingezonden door Tamara

Te snel voorbij de vele dromen
Oneerlijk lot dat is gekomen

Voor Moeder

Het loslaten van de aarde
het loslaten van hen die U lief heeft
het laten gaan, van alles
alles op deze aarde
dat is moeilijk, dat is pijn
pijn om te gaan
pijn om er niet meer te zijn