Overlijdensgedichtje: ‘Als het donker genoeg is’

Je kan niet praten
met iemand
die er niet meer is

Je kan niet luisteren
naar iemand
die er niet meer is

Je kan niet lachen
met iemand
die er niet meer is

Maar je kan nog wel houden
van iemand
die er niet meer is

Met vleugeltjes zo klein
werd een engeltje geboren
Deze vleugeltjes brachten hem
waar engeltjes thuishoren

— Lisette

Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal

— ingezonden door Mariska

Midden in de nacht zagen wij jou stralen
Hoog in de lucht kwam jouw schittering naar
beneden dalen
Een klein stipje, zo erg ver
De mooiste ster die wij zagen staan
Allemaal kleinere stipjes er omheen
Maar jouw ster helder verlicht door de maan
Wij kijken nu elke nacht naar boven, hoog in
de lucht, dicht bij de maan
Dan zullen we aan je denken
Die ster is van een dapper ventje
Hij zal altijd voortbestaan

— Gerty Tiggelman, ter nagedachtenis aan Wessel