Overlijdensgedichtje: ‘Dor en kaal geworden boom’

Kort was je tijd
Groot was je inzet
Opgewekt en spontaan
Ben je van ons heengegaan

Waarom moest het nou gebeuren?
Moeten we afscheid nemen
Het leven was zo fijn
Nu zal ik voor altijd alleen zijn
Waarom ben je niet gebleven?
Waarom moest je dood?
Je lag helemaal te beven
Je was in ademnood
Ik stond te huilen
Ik stond te roepen
Ik stond....
Waarom bestaat de dood?

Ik heb je lief
Hier dicht bij mij

Ik heb je lief
Voor altijd in mijn hart

Ik voel je, ik ruik je, ik zie je
Bijna of ik je zie staan

Ik heb je lief
Voor mij ben je niet verdwenen
Maar heb je je eigen plaatsje
In mijn hart, in de sterren en de maan

Ik heb je lief
Het verlangen zo intens
Jou nog eenmaal te omarmen
Blijft voor altijd mijn diepste wens...

— ingezonden door Ellen van Kooij

Nog niet geboren
of jij moest alweer gaan
We mochten je niet horen
weet jij van ons bestaan?
Ontroostbaar van verdriet
vergeten doen we je niet