Overlijdensgedichtje: ‘Dor en kaal geworden boom’

De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag herhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Als je in een heel lang leven
liefde en warmte hebt gegeven
Als je in tijden van verdriet
toch nog naar de zonzij ziet
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd

In gedachten was je altijd bij ons
De laatste maanden waren we heel dicht
bij elkaar
Laat dat de waarde in ons leven bepalen
En de kracht geven om verder te gaan

Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken

Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen

We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten

Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden

Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor

Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest

We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan

Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen

— Emily de Ruiter