"De herinnering is het "Paradijs"
waaruit niemand verjaagt kan worden"
— Hans van den Berg
Overlijdensgedichten – pagina 27
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
Waarom is het misgegaan?
Waarom kwam er een einde aan je bestaan?
Ik wil je nog zoveel zeggen
Heb je nog zoveel uit te leggen
Maar dat kan niet
Ik heb oneindig veel verdriet
Vergeten doe ik je nooit
En wees gerust:
We zien elkaar weer.... ooit
Waar een wil is is een weg....
Maar hij wou niet meer
Ik wou dat ik een vogel was
met zachte, witte veren
en vliegen kon
heel hoog
naar jou
om nooit terug te keren
— M'loes
Ze keek mij aan
In de ogen zag ik staan
Ik moet weg gaan
Hier vandaan
Zij heeft geleden
Gestreden
Gebeden
En overleden
Nu je slaapt
zonder te dromen
zul je nog altijd
in onze dromen voorkomen
wij zullen voor je ademen, voelen en horen
niemand verdwijnt
en niets gaat verloren
want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie je bent geweest
Zij waarvan wij houden zijn niet weggegaan
ze lopen naast ons, iedere dag
niet te zien, niet te horen
maar altijd daar
nog steeds geliefd
nog steeds gemist
nog steeds zo dierbaar
Als sterren konden spreken
Als sterren konden zien
Zouden jullie dan vanavond
Heel eventjes misschien
Naar ons kunnen zwaaien
En twinkelen als groet
Zodat wij hier beneden
Weten hoe het zonder
Jullie verder moet
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Als ik ooit dood zal zijn
en jij mij missen zou
zomaar op een regendag
luister dan naar het lied van de regen
bij het fluiten van de wind
volmaakte harmonie en tijdloos bovenal
sluit je ogen dan
en weet dat ik bij je ben
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
In aantallen kunnen we alleen maar gissen
Zeker is dat we je allemaal zullen missen
Veel liefde hadden we je nog willen geven
Maar je wandelde zomaar weg uit ons leven
Vele fijne herinneringen verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden maar voor altijd in
ons hart
— ingezonden door Cindy van Goor
Leeg is opeens je bed
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden
When I die and go to heaven
When death replaces birth
I'll recognize angels faces
Because I lived with one on earth
Soms in donkere nachten
Zie ik één gouden ster die zegt
Dat ik van jou blijf houden
Al ben je nog zo ver
— Netty
Je was de branding, je was de zee
de rots die nodig was
je gaf me steun, ging met me mee
als ik je nodig had
Je was de patriarch, m'n toeverlaat
kon steeds bij jou terecht
met mijn verdriet en met mijn leed
je luisterde steeds oprecht
Nooit zal ik kunnen vergeten
wie of wat je was
je was een hele goede vader
ik je dochter die je graag mag
Ik was nooit het goede voorbeeld
van een prinses maar eerder van een rebel
je hebt met mij mijn wonden geheeld
en dan redde ik het wel
En papa, als je boven bent
geef me dan even een sein
er zijn vast anderen die je er kent
geloof me, het is er vast heel fijn
Elke avond bid ik steeds
om spiritueel bij jou te zijn
waar je ook bent of zal gaan
ik ga mee, mij krijgt niemand klein
Ik neem geen afscheid, zeg geen vaarwel
ik zeg enkel maar tot ziens
ik weet nog voordat je het beseft
zal ik je ginder wederzien