Overlijdensgedicht: ‘Pappie vertel eens’
Pappie vertel eens....
toen ik werd geboren
kon ik als jij praten
jouw stem toen al horen
Pappie vertel eens....
toen ik ging lopen
ging jij toen gelijk nieuwe
schoentjes voor mij kopen
En pappie vertel eens....
was ik vroeger altijd
jouw kleine lieve meid
Pappie vertel eens.....
ik ben nu volwassen
ik heb zo'n verdriet
pappie ik heb je zo nodig
maar nu ben je er niet
— ingezonden door Suus
Meer overlijdensgedichten
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa
Eerst tranen van blijdschap
Eerst tranen van blijdschap
nu tranen van verdriet
het komt aan als een klap
geloven kan ik het niet
Eerst met vreugde door het leven
nu, angstig kijkend naar de dood
de gezelligheid die je kon geven
was niet te beschrijven zo groot
Eerst leek alles zo helder, zo fijn
de werkelijkheid si keihard
waar moet ik toch zijn
met al de vragen die me zo hebben verward
— Karin
En alles is voorbij als de wind
En alles is voorbij als de wind
een ademtocht in ijle lucht
of witte zwanen in snelle vlucht
Maar je blijft Tom, ons lief kind
en in ons hart is er zonneschijn
omdat we 27 jaar je ouders mochten zijn...
— Liliane Beernaert-Desmidt
Zachtjes is uit onze handen weggegleden
Zachtjes is uit onze handen weggegleden
kleine Annick
als een bloem, verwelkt in de herfst
Nu rest ons alleen nog herinnering
aan 17 mooie maanden
en gebed tot God
om sterkte in ons groot verdriet
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je vader
- Gedicht