Overlijdensgedicht: ‘Pappie vertel eens’
Pappie vertel eens....
toen ik werd geboren
kon ik als jij praten
jouw stem toen al horen
Pappie vertel eens....
toen ik ging lopen
ging jij toen gelijk nieuwe
schoentjes voor mij kopen
En pappie vertel eens....
was ik vroeger altijd
jouw kleine lieve meid
Pappie vertel eens.....
ik ben nu volwassen
ik heb zo'n verdriet
pappie ik heb je zo nodig
maar nu ben je er niet
— ingezonden door Suus
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Lieve oma
Te klein, ben ik om te begrijpen
Te klein, ben ik om te weten
Te klein, ben ik om je te verliezen
Groot ben ik om van je te houden
Al had ik geen kans van slagen
Toch ben ik blij dat jij me wilde dragen
— Renate en Martijn
Nooit meer je stem
Nooit meer je lach
Ik mis je elk moment van de dag
Vandaag is een wens in vervulling gegaan
blijdschap beheerst nu weer ons leven
want een zoon en broertje is ons gegeven
en hij keek ons wel met beide oogjes aan