Overlijdensgedicht: ‘Ik wou dat ik een vogel was’

In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in je ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
je liefste verliezen blijft, weet ik

Laat mij slapend op U wachten
Heer, dan slaap ik zo gerust
Schenk mij vredige gedachten
Geef mij in mijn slaap Uw rust

Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan

Op 20 juli 2008 ging de zon onder
en had een dikke traan
Weet je waarom de zon huilde?
Jochem is toen van ons weggegaan
Vandaag komt de
zon weer op
en ze is heel erg blij
Want Jesse is geboren
Jochem heeft er een broertje bij

— Marly en Paul Brands