Overlijdensgedichtje: ‘Waar een wil is is een weg’

To some you are forgotten
To others just part of the past
But to us who loved and lost you
Your memory will always last

Veilig in Jezus' armen
Veilig aan Jezus' hart
Daar, in Zijn teer erbarmen
Daar rust mijn ziel van smart

Ik wil verder maar toch ook niet
ik wil dat iemand een keer ziet
hoe wij omgaan met ons verdriet
en aan hun vragen:

Vergeet hem niet

Als een spinrag geweven
broos, breekbaar en fijn
zo was je leven
Levend van uur tot uur
van dag tot dag
Door het diepe donker dwalend
als een schim in de nacht
Zoekend naar het licht
naar een nieuw begin
naar een nieuwe start
Dromend dat het donker zou wijken
voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken
voor heerlijk zonlicht
Zodat ondanks de pijn
je gelukkig kon leven
Vandaag heb je het zonlicht gevonden
hoef je niet verder meer te zoeken
maar kun je nu rustig genieten
van een welverdiende rust
Rust nu maar, je strijd is gestreden
Wacht daar op mij
Want ooit zal ook ik
dat zonlicht mogen aanschouwen
en zien wij elkaar weer