Overlijdensgedichtje: ‘Waar een wil is is een weg’

Soms zijn woorden overbodig
en is zwijgzaamheid gepast
aanwezig zijn is niet nodig
want wat je lief hebt houd je vast

Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer

Wakker geschud
weg wensdromen
weg is de hoop
op een eeuwig samenzijn

Alleen loop ik
verder wil ik
vechten zal ik

Ik zal mijn weg lopen
al weet ik niet waarheen
en hoever nog

Rechtdoor of linksaf
moedig maar wankel
ga ik stap voor stap
de weg die voor mij
is uitgestippeld

— ingezonden door Angela Boonstoppel

Met vleugeltjes zo klein
werd een engeltje geboren
Deze vleugeltjes brachten hem
waar engeltjes thuishoren

— Lisette