Overlijdensgedichtje: ‘Zij waarvan wij houden’
Zij waarvan wij houden zijn niet weggegaan
ze lopen naast ons, iedere dag
niet te zien, niet te horen
maar altijd daar
nog steeds geliefd
nog steeds gemist
nog steeds zo dierbaar
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Nooit meer je stem
nooit meer je lach
Alles gaat terug
naar die ene dag
De pijn van binnen
het doet zo'n zeer
Ze zeggen dat het mindert
maar wanneer...
De treurwilg laat zijn takken hangen
ik mijn hoofd...
Hij verliest zijn kleurrijke bladeren
ik mijn tranen...
We hebben veel gemeen
de treurwilg en ik...
Hij treurt uit gewoonte
en ik uit verdriet...
Voor Daniël
Te vroeg ben jij gekomen
Te snel moest jij weer gaan
Jij blijft in onze dromen
En in ons hart bestaan
Jouw papa en mama
Tjardick en Caroline
Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind
een kind
als nooit tevoren
een kind
onvergelijkelijk
een kind
zo kwetsbaar en teer
noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam
zijn/haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"