Overlijdensgedicht: ‘Ze keek mij aan’

Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt

Maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe en benauwd
Bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt

Volledig moe gestreden
In deze ongelijke strijd
Jij zou de moed zelf nooit hebben opgegeven
Maar helaas was het jouw tijd

Papa, wij zijn nog zo klein
waarom nu al, het was zo fijn
je grapjes, je aai, je lieve lach
we missen het iedere dag
voor altijd zit je in ons hart
op een plaatsje heel apart

Ga als een vlinder heen
kom als een vlinder terug
leef van dag tot dag
van bloem tot bloem
vlieg in de wind zo vrij
zonder enig zorg

Wees sterk
zo sterk als een leeuw
vecht zoals je nog nooit gevochten hebt
wees dapper en ren
weg van alle pijn die je anders had

Drijf weg op die wolk
een ster in de nacht
geef ons het heldere licht
zodat wij weten dat je op ons wacht