Overlijdensgedicht: ‘Je was de branding, je was de zee’
Je was de branding, je was de zee
de rots die nodig was
je gaf me steun, ging met me mee
als ik je nodig had
Je was de patriarch, m'n toeverlaat
kon steeds bij jou terecht
met mijn verdriet en met mijn leed
je luisterde steeds oprecht
Nooit zal ik kunnen vergeten
wie of wat je was
je was een hele goede vader
ik je dochter die je graag mag
Ik was nooit het goede voorbeeld
van een prinses maar eerder van een rebel
je hebt met mij mijn wonden geheeld
en dan redde ik het wel
En papa, als je boven bent
geef me dan even een sein
er zijn vast anderen die je er kent
geloof me, het is er vast heel fijn
Elke avond bid ik steeds
om spiritueel bij jou te zijn
waar je ook bent of zal gaan
ik ga mee, mij krijgt niemand klein
Ik neem geen afscheid, zeg geen vaarwel
ik zeg enkel maar tot ziens
ik weet nog voordat je het beseft
zal ik je ginder wederzien
Meer overlijdensgedichten
Je was een rots in de branding
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Toen het hart het hoofd vertrouwde
Toen het hart het hoofd vertrouwde
was er berusting en uiteindelijk vrede
— ingezonden door Mildred van Dun
Geen woord drukt uit de droefheid
Geen woord drukt uit de droefheid
en niets geeft weer de pijn
aan alles wat wij wensten
en dat niet zo mocht zijn
Toch heeft jouw tere leven
ons in het diepst geraakt
en daarom lief klein mensje
ben jij voor ons volmaakt
In ons hart
Met........ in ons hart
melden we dankbaar en blij
we hebben er een lief kindje bij
— Ina Sipkes de Smit
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je vader
- Gedicht