Overlijdensgedichtje: ‘Je was als een storm’
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Verdriet is als de golven
van een verraderlijke zee
soms, als je denkt te kunnen zwemmen
sleept alweer een golf je mee
Er zijn wel betere momenten
dan denk je, ik heb weer kracht
je moet toch verder leven?
maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
zien slechts wat zij zelf wensen
dat je doorzwemt en het wel redt
als de meeste andere mensen
Verdriet is als de golven
van een verraderlijke zee
vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleept je net niet mee
Geen kaarten en geen briefjes meer
Geen humor en geen vreugdetraan
Wat ons rest is verslagenheid
Onze oma is heengegaan
Geen telefoontjes en geen bezoekjes meer
Geen warmte en geen opbeurend woord
De twinkeling in haar ogen is voorbij
Onze oma was enig in haar soort
Geen kracht en geen enthousiasme meer
Geen hartelijkheid en geen spontaan appèl
Die herinneringen bewaren wij in ons hart
Lieve oma, dank u wel!
Ik wil verder maar toch ook niet
ik wil dat iemand een keer ziet
hoe wij omgaan met ons verdriet
en aan hun vragen:
Vergeet hem niet
Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan
— Béla