Overlijdensgedichtje: ‘Je was als een storm’
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Waarom is het misgegaan?
Waarom kwam er een einde aan je bestaan?
Ik wil je nog zoveel zeggen
Heb je nog zoveel uit te leggen
Maar dat kan niet
Ik heb oneindig veel verdriet
Vergeten doe ik je nooit
En wees gerust:
We zien elkaar weer.... ooit
Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar
Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land
Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied
— Coby Kroone
Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat
Waar ik, volmaakt,
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt
— Jean Paul Rawie
Ik wou dat ik een vogel was
met zachte, witte veren
en vliegen kon
heel hoog
naar jou
om nooit terug te keren
— M'loes