Overlijdensgedicht: ‘Als sterren konden spreken’
Als sterren konden spreken
Als sterren konden zien
Zouden jullie dan vanavond
Heel eventjes misschien
Naar ons kunnen zwaaien
En twinkelen als groet
Zodat wij hier beneden
Weten hoe het zonder
Jullie verder moet
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
May the roads rise to meet you
May the sun shine warm upon your face
May the rain fall soft upon your land
and until we meet again
may God hold you
in the palm of His hand
— ingezonden door Ingrid
Zo vol belofte van leven
je schopte en trappelde fijn
zo zonde dat jij juist geen kans had
om voor ons een kindje te zijn
Toch blijf je altijd onze eerste
het mooiste kind dat er maar is
een prachtige baby van buiten
van binnen zo hopeloos mis
Je was een gewone geboorte
je was er te snel niet meer bij
ons verdriet om jou wordt nooit vergeten
al zijn we ooit nog eens zo blij
Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar
een kleine ster
en is stil getuige
van ons geluk