Overlijdensgedicht: ‘Nu je slaapt’
Nu je slaapt
zonder te dromen
zul je nog altijd
in onze dromen voorkomen
wij zullen voor je ademen, voelen en horen
niemand verdwijnt
en niets gaat verloren
want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie je bent geweest
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
wanneer is scheep ga voor de laatste reis
Mijn schip zal dan de laatste storm verdragen
en landen in Gods paradijs
Neem mij, Heer, het roer dan maar uit handen
en laat mij zingend op de voorplecht staan
Dan zal mijn schip niet op rotsen stranden
maar veilig in Uw haven gaan
De zon gaat op, de zon gaat onder
een nieuw leven is steeds een wonder
voor ons bleef die zon onder
zonder dat je het levenslicht hebt gezien
moest je ons al verlaten
hoe groot het verdriet, de pijn, de onmacht is
is niet over te praten
Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee
Iedere dag in mijn gedachten
Stiekem blijf ik op je wachten
Wetend dat je nooit meer terug zal komen
Blijf ik steeds maar van je dromen
Ach, wat iedereen ook zegt
Voor mij ben je er nog altijd echt