Overlijdensgedichtje: ‘Stoere bink met je gulle lach’

Je was als een kaars
vol licht, warmte en gezelligheid
die is nu opgebrand
doch haar uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid

Als je van iemand houdt
en je bent van diegene gescheiden
kan niets de leegte vullen
je moet dat niet proberen
maar het is ook een grote troost
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft
blijf je daardoor met elkaar verbonden
Waarom jij, blijft een vraag
tot op de dag van vandaag
het gemis is niet te omschrijven
het verdriet doet pijn
maar het voelt goed dat zoveel mensen
meeleven en er voor ons zijn

Je ging lief kind
als een wolkje op de wind
mee naar het onbekende
Wij bleven en keken sprakeloos
we hebben het niet begrepen
Het verdriet, lief kind
zal ooit wel slijten
maar we zullen altijd
naar jouw wolkje blijven kijken

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen