Overlijdensgedichtje: ‘Weggerukt uit ieders midden’

Nooit meer je stem
Nooit meer je lach
Ik mis je elk moment van de dag

Ik heb je lief, al ben je niet meer hier en ben ik niet meer bij jou
want wat je mij hebt gegeven in een onderbroken leven, beschermt mij tegen
de allerergste kou
Wat jij hier achterliet is meer dan een gedicht:
een zomeravond in het riet bij 't allerlaatste licht
Ik heb je lief, ik ken je naam
en zal je nooit vergeten
Ik vond dat jij dit hier ver vandaan
toch eventjes moest weten

— Rienk Ratsma

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen

Handjes groot of klein
Handjes zullen er altijd zijn
Handjes om te graaien
Handjes om te geven
Handjes om te zwaaien
Handjes om te léven