Overlijdensgedichtje: โWeggerukt uit ieders middenโ
Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!
Meer overlijdensgedichten
Je bent steeds zo onbegrijpelijk
Je bent steeds
zo onbegrijpelijk
moedig geweest
je lichaam krachteloos
een gebroken riet
in de vensters van je ziel
lees ik
eindeloos verdriet
Woorden
schieten hopeloos tekort
slechts tranen
in stilte geschreid
verzachten soms
de bitterheid
om alles
wat je hier moet missen
Ik weet
geen antwoord
op je vragen
maar er is Eรฉn
die eens
alle tranen
van je ogen wil wissen
Hij was allang zichzelf niet meer
Hij was allang zichzelf niet meer
hij kon het niet meer aan
we hoopten, zittend rond zijn bed
dat hij rustig heen zou gaan
En na zijn laatste zucht was het
of hij zichzelf hervond
alsof hij op de drempel
van een ander leven stond
Ik ben even blijven kijken
ben even blijven staan
en voelde iets van een wonder
door de stille kamer gaan
Geen woorden kunnen het beschrijven
Geen woorden kunnen het beschrijven
de pijn die wij voelen om jou te moeten laten
gaan
De ongelijke strijd die jij moest strijden
al van het begin af aan
Geen woorden om het uit te leggen
hoe graag jij nog bij ons wilde zijn
Geen woorden kunnen het beschrijven
wat we voelen doet zo'n pijn
Wij houden zoveel van haar
Wij houden zoveel van haar
maar zij is weggevlogen
Naar wie.....?
Naar God die haar zo graag zag
Het is God alleen die haar hebben mag
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht