Overlijdensgedichtje: ‘Al blijven dan de vragen’

"Hoe word je een vlinder?" vroeg hij peinzend
"Je moet zó graag willen vliegen,
dat je bereid bent je leven als rups op te geven."
"Je bedoelt doodgaan?" vroeg hij
"Ja en nee" antwoordde zij
"Wat er uit ziet als JIJ gaat dood,
maar wat jij echt bent zal leven."

De nacht kan niet zo donker zijn
Of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
Of er is toch ergens een oase

Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand

Voor Chiara Ann

Chiara, je bent nog niet geboren
en toch zijn we je al verloren
maar niet in onze gedachten
we denken aan je dagen en nachten
en één ding moet je weten
we zullen je nooit meer vergeten
je bent nu als ons Engeltje aan het zweven
maar blijft voor eeuwig in onze harten leven

— Bert, ingezonden door Anja Bosch