Overlijdensgedichtje: ‘Je voer altijd je eigen koers’

Adieu
Je bént niet dood - de Heer heeft je geroepen
bij Hem te wonen in Zijn glanzend huis
Je hoeft geen rust en vrede meer te zoeken
je hebt ze nu - want je bent veilig thuis
Je bent niet dood - je mag voor eeuwig leven
je bent verlost van onvolkomenheid
van pijn en van verdriet, God zal je geven
een onbegrensd geluk en onbegrensde tijd
Je bent niet dood - maar ach, ik zal je missen
zoals een mens de meest geliefde mist
De jaren van geluk zijn nooit meer uit te
wissen
en ik geloof: God heeft zich niet vergist...

Stoere bink met je gulle lach
Ze zeggen dat het zal slijten
Maar we voelen de pijn in ons hart snijden
We denken aan jou, elke dag

Het ligt niet
in de lengte
of zwaarte van tijd
of iets
je lief en dierbaar is

Het ligt
in de diepte
van het verlangen
in de liefde
waarmee je lief hebt

In de liefde
ligt
het verdriet
als je verliest

En je huilt
omdat
in je tranen
je liefde ligt

Daar ben je dan
hoog en ver
je straalt heel mooi
je bent een ster
maar je bent meer
je bent een broer, een oom
en een dierbaar persoon
de liefde van je zus
zo groot, zo fijn
is verwarmend als een kus
en dat zal altijd zo zijn

— Monique Versteegh