Overlijdensgedichtje: โWeinig nemen en veel gevenโ
Weinig nemen en veel geven
Altijd hartelijk en warm
Als de mensheid zoals jij was
Was de wereld niet arm
Meer overlijdensgedichten
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
Wat vreemd dat jij er niet zult wezen
wanneer ik weer naar huis zal gaan
jij zult niet meer in de kamer staan
en mij omhelzen als voor dezen
Ik zal nooit meer, als je zat te slapen
boven een boek of boven de krant
het blad dat glipte uit jouw hand
glimlachend van de grond oprapen
Ik zal nooit jouw "goedenacht" meer horen
of het gestommel op de trap
wanneer jouw trage, moede stap
de morgenstilte kwam verstoren
O, die vertrouwde kleine dingen
die jij zo onopvallend deed
die zal ik missen, totdat dit leed
verstild is tot herinneringen
Hij die ik liefheb
Hij die ik liefheb
Hij is ziek
Is stervensziek
En ik, die hem steun
En waarop hij leunt
Ik ben levensziek
Wat heeft het leven nog voor zin
Wanneer de man die ik bemin
Het leven laat
En mij in leegte achterlaat
En als hij huilt, in grootste nood
Dan weet ik, met hem ga ik dood
Ik leef dan niet meer
Bestaan doe ik wel
Zodat ik de kleintjes van opa vertel
Mijn man die ik liefheb
Hij is er straks niet meer
Mijn God in de hemel, alles doet zeer!
— An Royackers Duckers
We hadden zoveel plannen
We hadden zoveel plannen
we wilden zoveel doen
Maar zonder jou zal mijn leven
nooit meer zijn als toen
Als tranen een trap konden bouwen
Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht