Overlijdensgedichtje: ‘Het was te kort’

Opeens was je verdwenen
We konden er niets aan doen
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen
Niet eens een kleine zoen

De leegte die je
hebt achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
En de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt

Zijn leven was een bont palet
Nog zoveel kleuren mogelijk
Zijn kwast viel plotseling stil
Wie geeft nu kleur aan ons leven?

Lieve Jaimy
ik heb je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn hart
want daar heb ik je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn tenen
want daar komt het vandaan
en de regenboog
daar wijs ik naar
want zoveel kleuren
heb ik je lief
ik heb je lief
alle zandkorrels
onder mijn voeten
zoveel....

Lieve Jaimy, niet meer bij ons, altijd samen

Wij koesteren de herinnering aan ons kind
En sturen haar steeds kusjes met de wind
Versieren haar grafje met kaarsen en bloemen
En blijven haar naam nog elke dag noemen