🕊️Overlijdensgedichten – pagina 51

Eén jaar
het is nog steeds niet echt
en elke dag weer een nieuw gevecht
van buiten een lach, van binnen een traan
voor het oog met ons drieën verder gaan
soms gaat het goed, vaak heel zwaar
maar we redden het wel, wij met elkaar
trots kun je op ons zijn
we doen het goed, ondanks de pijn
en in ons hart, dat blijft een feit
gewoon met ons viertjes.... voor altijd

Moeder, je hebt veel moeten lijden
het was soms moeilijk aan te zien
Dan bad ik God je te bevrijden
genadig naar je om te zien
En nu Hij je heeft meegenomen
ben ik pas weer tot rust gekomen

I dreamt "death" came the other night
and heaven's gate stood open wide
With kindly grace an angel came
and ushered me inside
and there to my astonishment
stood folks I'd known on earth
some I'd labelled as unfit
or little worth
Indignant words arose to my lips
but never were set free
for every face
showed stunned surprise
no one expected me...

— ingezonden door Mariëlle Thorissen

Je vocht voor wat je waard was
en dat was heel veel...

Verdriet is menselijk verder komen
dat leert de dag, dat zegt de nacht
en ook al heb je 't niet verwacht
ondanks 't gemis blijven de dromen

Het leven is een warm palet
van stille, blije en donkere dagen
met zoveel antwoorden en vragen
waar jij je naam op hebt gezet

Het hoort bij het leven
dat we allen moeten gaan
't is goed om af en toe heel even
daarbij eens stil te staan!

Geen uren en geen dagen
genoeg om te verstaan:
het hoort bij het leven
om steeds weer door te gaan

— Jan Coghe

Niemand zal ooit weten
hoe graag we haar gezien hebben
Niemand zal ooit beseffen
hoeveel pijn we hebben
Niemand zal ooit ondervinden
hoeveel we haar zullen missen
Niemand zal ooit begrijpen
welke rol ze speelde in ons leven
Maar iedereen zal weten dat ze nooit écht dood
is
Altijd zullen we haar meedragen in ons hart
Nooit zullen we er ook maar aan denken om haar
te vergeten!

Hij blijft geborgen in onze herinnering
geworteld in ons bestaan
Wij hebben diepe bewondering
voor al wat hij voor ons heeft gedaan

Het leven soms zo kort, soms niet lang genoeg
Een afscheid veel te vroeg
Soms nog zoveel willen vertellen
Als je laatste dagen tellen
Ook al weet je het moment is gekomen
Je had samen nog zoveel dromen
Afscheid nemen doet altijd pijn
Je hoopt zo lang mogelijk bij elkaar te zijn
Toch doet het me goed te weten
Dat we elkaar niet zullen vergeten
Want er komt een moment
Dat je elkaar weer herkent

— Désirée

Menigeen klopte aan jouw deur
altijd deed je open
maar ik mocht zonder kloppen binnenlopen
Nu klop ik keer op keer
maar jij doet niet meer open
Kon ik nog maar even zoals toen
zomaar bij je binnenlopen