Overlijdensgedicht: ‘Niemand zal ooit weten’
Niemand zal ooit weten
hoe graag we haar gezien hebben
Niemand zal ooit beseffen
hoeveel pijn we hebben
Niemand zal ooit ondervinden
hoeveel we haar zullen missen
Niemand zal ooit begrijpen
welke rol ze speelde in ons leven
Maar iedereen zal weten dat ze nooit écht dood
is
Altijd zullen we haar meedragen in ons hart
Nooit zullen we er ook maar aan denken om haar
te vergeten!
Meer overlijden & rouw gedichten
May the winds of love blow softly
May the winds of love blow softly
and whisper for you to hear
that we still love and miss you
and wish that you were here
We'll meet again, someday, somewhere
Het zal nooit meer hetzelfde zijn
Het zal nooit meer hetzelfde zijn
je glimlach
je woorden
je hele bestaan
zijn zomaar van mij weggenomen
plotseling weggegaan
Het zal nooit meer hetzelfde zijn
je thuis
je stoel
of je glas rode wijn
en zelfs ik
die zonder jou
nooit meer dezelfde zal zijn
Dankbaar voor elke dag
Dankbaar voor elke dag die je hebt gestreden
Niemand zal ooit weten hoeveel pijn en
verdriet je hebt geleden
Nooit klagen, maar dragen
Ondanks een "medisch wonder" en
onuitputtelijke kracht
Ging je nu heen, niet geheel onverwacht
Eens uit moeders schoot geboren
Eens uit moeders schoot geboren
nu heb je opeens je kind verloren
De klok lijkt even stil te staan
het heden wil niet meer verder gaan
Leeg in je hoofd en lam in je benen
in een roes de uitvaart regelen, afscheid
nemen
Het enige wat je nog voor je kind kan doen
is een lief gebaar of een laatste zoen
Dit hoofdstuk is veel te vroeg afgesloten
hopelijk heb je van de tijd samen wel genoten
Je verleden samen is misschien even zoek
later koester je het als een dierbaar boek
— Claudia C.M. Rodenburg-Folkerts