Overlijdensgedicht: ‘Ik ben nooit meer’
Ik ben nooit meer
naar zijn graf gegaan
Is dat een schande? Nee
ik voel het anders
Ik weet zeker
dat ik hem niet vind
op dat kerkhofje daar
in de koude wind
Maar wel voel ik
zijn aanwezigheid
waar we samen waren
in die oude tijd
Dikwijls is het
of hij naast me gaat
of ik hem spreken kan
vragen kan om raad
Ik vind dat hij het
dichtste bij me is
als ik troost behoef
in mijn droefenis
Maar is er een dag eens
mooi en goed geweest
juist dan mis ik hem
mis ik hem het meest
— ingezonden door Jeanne
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De tijd is als een wolk
waar is hij wel ontstaan
voordat je het bemerkt
is hij voorbij gegaan
— ingezonden door Nell Broens
Een jaar zonder jou
dit jaar bestond uit zoveel dagen
Zoveel uren van verdriet
dit jaar was haast niet te verdragen
want jij, jij was er niet
Omdat we zoveel van je houden
doet dat missen zo ontzettend pijn
Maar dat we jou vergeten zouden
zou voor ons onmogelijk zijn!
Een mengeling van pijn en tranen
slechts af en toe een sprankje hoop
Gedreven door een sterke wilskracht
hoewel het onheil nader sloop
Je gedachtenis zal immer blijven
te vroeg ben je van ons heengegaan
We houden van je en zijn je dankbaar
voor alles wat je hebt gedaan
Ik kan je maar niet vergeten
Waarom doet het nog zoveel pijn
Waarom ben je van de wereld weggenomen
om ergens anders te zijn
Ik had je graag nog hier gehad
dat lijkt me nu zo fijn
Ik kan maar niet geloven
dat het zo heeft moeten zijn