Overlijdensgedicht: βIk ben nooit meerβ
Ik ben nooit meer
naar zijn graf gegaan
Is dat een schande? Nee
ik voel het anders
Ik weet zeker
dat ik hem niet vind
op dat kerkhofje daar
in de koude wind
Maar wel voel ik
zijn aanwezigheid
waar we samen waren
in die oude tijd
Dikwijls is het
of hij naast me gaat
of ik hem spreken kan
vragen kan om raad
Ik vind dat hij het
dichtste bij me is
als ik troost behoef
in mijn droefenis
Maar is er een dag eens
mooi en goed geweest
juist dan mis ik hem
mis ik hem het meest
— ingezonden door Jeanne
Meer overlijden & rouw gedichten
Je gaf me je liefde
Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van die jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je missen bij het verder gaan
Eerst is je wereld groot
Eerst is je wereld groot
je kunt er reizen tot en met
maar heel dicht bij de dood
is hij niet groter dan je bed
Maar als het wonder is geschied
waarop mensen hopen
dan gaat als je je ogen sluit
een nieuwe wereld open
Ik staar omhoog en zoek naar jou
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent
Geen mooie schoentjes aan jullie voetjes
Geen mooie schoentjes aan jullie voetjes
Niet langer genieten van jullie lieve snoetjes
Jullie kregen geen enkele kans in dit leven
En wij moesten jammerlijk onze dromen opgeven