Overlijdensgedicht: ‘Ik ben nooit meer’
Ik ben nooit meer
naar zijn graf gegaan
Is dat een schande? Nee
ik voel het anders
Ik weet zeker
dat ik hem niet vind
op dat kerkhofje daar
in de koude wind
Maar wel voel ik
zijn aanwezigheid
waar we samen waren
in die oude tijd
Dikwijls is het
of hij naast me gaat
of ik hem spreken kan
vragen kan om raad
Ik vind dat hij het
dichtste bij me is
als ik troost behoef
in mijn droefenis
Maar is er een dag eens
mooi en goed geweest
juist dan mis ik hem
mis ik hem het meest
— ingezonden door Jeanne
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest
May the winds of love blow softly
and whisper for you to hear
that we still love and miss you
and wish that you were here
We'll meet again, someday, somewhere
Dit is het laatste wat ik je kan geven
een hand vol bloemen en een enkel woord
Je bent zo ver al van ons weggedreven
ik weet niet eens of jij ons nog wel hoort
Nog klopt je hart voor ons en voor zo velen
die naast je gingen, al die jaren lang
Verdriet en vreugde, altijd: samen delen
ik houd mijn tranen nog wel in bedwang
Al de gevaren zijn voor jou geweken
God zet vandaag voor jou het licht op groen
Hij zal je helpen bij het oversteken
en straks Zijn woning voor je opendoen
Nu mag je gaan, maar hoe zal ik je missen
je blijde lach, je ogen en je stem
Echter, ik weet, God kan Zich niet vergissen
tot weerziens, in het nieuwe Jeruzalem
Op mijn wolkje kijk ik naar beneden
Een heel mooi meisje is geboren
Zo lief en heel tevreden
Ik zal over je waken... jij bent mijn zusje
En iedere avond voor jij slapen gaat
Stuur ik jou vanaf mijn wolkje een heel klein
kusje...