Overlijdensgedicht: ‘Het leven soms zo kort’
Het leven soms zo kort, soms niet lang genoeg
Een afscheid veel te vroeg
Soms nog zoveel willen vertellen
Als je laatste dagen tellen
Ook al weet je het moment is gekomen
Je had samen nog zoveel dromen
Afscheid nemen doet altijd pijn
Je hoopt zo lang mogelijk bij elkaar te zijn
Toch doet het me goed te weten
Dat we elkaar niet zullen vergeten
Want er komt een moment
Dat je elkaar weer herkent
— Désirée
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Nu moet ik verder, zonder jou
je stem zal ik nooit meer horen
Nooit meer je arm om me heen
ik voel me hopeloos alleen
De mooiste herinnering zal zijn
mijn leven met jou, dat was fijn
Wachtend op een wonder
in 'n zomer waarin nog heel veel kon
IJdele hoop
besefte ik louter
waarna de herfst begon
Het stormde in mijn hart
en verdriet vulde al mijn dromen
Steeds opnieuw
de vraag
wanneer zal de winter komen?
Nu heb ik het zo koud
en de lente lijkt voorgoed verleden
Maar, voorbij is ook
jouw pijn
jij hebt genoeg geleden
Een mens kan na een welbestede dag
's avonds blij en tevreden gaan slapen
Zo kan ook het sterven zijn
na een lang en welbesteed leven
Een sterke vrouw, die alle tegenslagen
en hindernissen op haar levenspad
met moed en opgewektheid tegen trad
en die de strijd in Gods kracht durfde te wagen