Overlijdensgedichtje: ‘Je vocht voor wat je waard was’

Stil ben je van ons heengegaan
je hebt altijd voor ons klaargestaan
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven
zo was je hele leven
je was een schat voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen

Leven is dankbaar zijn
voor het licht en de liefde
voor de warmte en de tederheid
in mensen ons omgeven
leven is mensen en dingen omhelzen
en weer loslaten....

Gisteren aan je graf
je koude zwarte steen
mocht ik weer zoals voorheen
jouw woorden proeven
mocht ik weer je geest hervinden
in de vrede en de rust
die met zonlicht op mijn ogen scheen
jouw warmte diep
diep in alle vezels doordrongen
een vrede eindeloos volmaakt
het was alsof rond jou en mij
alle engelen zongen

De laatste dagen van het einde
dan wordt de grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen
glanst een heel groot begin