Overlijdensgedichtje: ‘Niemand mag afscheidbaar zijn’

Ik kan helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas niet bij je zijn
Maar ik denk aan jou en voel de pijn
Pijn die een leven lang zal duren
Het had ook anders kunnen zijn...

Zo ver, zo ver van mij vandaan
al in een ander weten
En toch, en toch heb ik je bij me
diep in mij
Meer dan ik je zeggen kan
ben je zo dichtbij

Mensen gaan dood
Dat hoort bij het leven
Dat weet klein en groot
Het gebeurt... heel even
Maar wat wij moeten zeggen
Onze ma en oma is dood
En dat herinnert men zich het hele leven

Het verlies van Danny en Justin deed ons pijn
maar jij brengt ons weer zonneschijn
Je bent uit liefde gegroeid
een bloem die pas ontbloeit
Onze hartenwens is in vervulling gegaan
nu we eindelijk als gezin door het leven gaan

— Corbert en Yvette van Rijn-Muller