Mens was je
indrukwekkend
mens
zoals jij leefde
en liefhad
onherroepelijk
je naam
onuitwisbaar
je gezicht
mens was je
voorgoed mens
Overlijdensgedichten – pagina 50
Een man om op te bouwen
Een man die je alles gunt
Een man om te vertrouwen
Een man bij wie je huilen kunt
Een man die je steunt
Al was het nog zo zwaar
Zo'n man was Jan
Hij stond altijd voor ons klaar
Zover als dat wij konden
zijn wij met je meegegaan
Moeder, je was zo lief voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Heel trots zijn wij
zo'n moeder te hebben gehad
Je blijft altijd bij ons
diep in ons hart
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dát niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar
Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land
Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied
— Coby Kroone
Plotseling moesten wij jou missen
Jij, die zo intens leefde en genoot
Herinneringen zijn niet te wissen
Liefde leeft voort na de dood
De tijd is als een wolk
waar is hij wel ontstaan
voordat je het bemerkt
is hij voorbij gegaan
— ingezonden door Nell Broens
Leegte geeft aan herinneringen
ruimte om te herleven
koester ze
— ingezonden door Nell Broens
Dor en kaal geworden boom
alle leven lijkt geweken
maar wat blijft dat is de droom
door de dood heen niet bezweken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Een roos als symbool
vertelt ons van 't leven
de een is er lang
de ander maar even
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Ieder moment ging je een stap verder naar het
einde
Elke dag werd je kracht kleiner
Maar als je lichaam niet meer wil
Sterf je vanzelf en wordt het stil
Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder
een moeder
als nooit tevoren
een moeder
onvergetelijk
een moeder
kwetsbaar en sterfelijk
noem huiverend
van ontroering
haar naam
haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"
Wat op aarde
wordt gebroken
blijkt bij God
opnieuw ontloken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Je ging
en nam je glimlach mee
ver buiten ons bereik
Maar soms
denken wij hem nog te zien
als wij in het zonlicht kijken
Je ging
en nam je glimlach mee
we missen hem elke dag
Maar gisteren
hervonden we hem
toen wij een vlinder zagen
Je ging
en nam je glimlach mee
Maar in veel kleine dingen
zien wij steeds
jouw glimlach weer
dat zijn herinneringen
— ingezonden door Regina
En alles is voorbij als de wind
een ademtocht in ijle lucht
of witte zwanen in snelle vlucht
Maar je blijft Tom, ons lief kind
en in ons hart is er zonneschijn
omdat we 27 jaar je ouders mochten zijn...
— Liliane Beernaert-Desmidt