Verstomd is nu je stem
en stilte zal er zijn
Geen plaats meer tussen ons
maar ook geen zorg en pijn
Jij maakte deel uit van het geheel
uniek en vol herkenbaarheid
De schakel is verbroken
de lege plaats een feit
Verdriet vermengd met dankbaarheid
want... jij hoorde er zo bij
Overlijdensgedichten β pagina 41
Zover wij konden zijn we met jou meegegaan
tot het einde toe hebben wij je bijgestaan
Je was een schat voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Je blijft altijd bij ons, diep in ons hart
wij zijn blij zo iemand als moeder en oma
in ons midden te hebben gehad
Het is moeilijk te aanvaarden
dat je weg bent van deze aarde
Altijd stond je klaar
voor ons en voor een ander
Weinig nemen en veel geven
altijd hartelijk en warm
Geslaagd ben je in jouw leven
je hebt ons een goed voorbeeld gegeven
Mijn eigen situatie vergelijk ik met de wind
die je nodig hebt om te zeilen
Je moet zeilen met de wind van vandaag
Die van gisteren helpt me niet meer vooruit
Die van morgen die blijft misschien wel uit
Dus moet ik zeilen met de wind van vandaag
Groot was zijn liefde
groot het verdriet
mooi de herinneringen
die hij achterliet
We staan niet altijd stil
bij het woord "samen"
Maar het is een groot gemis
als "samen" uit je leven is
Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering waard is
Boven akkers, stad en land
mag je God nu loven
kleine vogels in Gods hand
vlieg omhoog, naar boven
vlieg omhoog en vlieg voorgoed
vlieg de vrijheid tegemoet!
Nooit was iets teveel
u bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan
De kaars leek bijna eindeloos
maar is nu stil gedoofd
Een leven lang zorgzaam geweest
gegeven en geloofd
Een hand die zwaaide
als we gingen
en nog vele mooie dingen
zijn herinneringen aan ons mam
die voor altijd van ons afscheid nam
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
Er is niets dat moeilijker is
dan de dingen te wensen en
te aanvaarden zoals ze zijn
Wij vragen allemaal "waarom"?
Het antwoord verstilt
daar er geen antwoord is
Hebben woorden wel waarde
voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe
voor wie een leven heeft verloren?
Maar heus....
ik voel de stilte in je hart
de woede in je hoofd
en kan je tranen horen
Veel sterkte!
Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat
maar ook de sporen die je achterlaat
De laatste dagen van het einde
dan wordt de grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen
glanst een heel groot begin
Moeder zijn is alles geven
zorgen, lijden, liefde en leven
Moeder zijn is alles derven
alles.... en tevreden sterven